Jak wygląda życie codzienne w klasztorze?

Z pewnością wiele osób pragnących wstąpić do zakonu lub klasztoru zastanawia się, jak wygląda w nim życie codzienne. Z myślą zarówno o kandydatkach na siostry zakonne jak i wszystkich tych, których interesuje życie zakonne, przygotowaliśmy niniejszy artykuł.

Opowiemy tutaj między innymi o planie zwykłego dnia w zakonie żeńskim, jak również przybliżymy zagadnienia związane ze specjalnymi dniami, takimi jak choćby rekolekcje dla zakonnic. Jak się sami Państwo przekonacie, życie w zakonie okazuje się nie tylko niezwykle wartościowe ale i niezmiernie ciekawe.

Oczywiście życie codzienne w zakonie może różnić się od siebie, zależnie od rodzaju klasztoru oraz obowiązującej klauzuli zakonnej. W większości zgromadzeń w Polsce dzień wypełniony jest przede wszystkim modlitwą oraz kontemplacją. Rozważania mogą odbywać się tutaj wraz z całą wspólnotą jak i w odosobnieniu (głównie w klasztorach zamkniętych).

Niektóre zakony żeńskie stawiają sobie za cel życie kontemplacyjne lub eklezjalne, zaś modlitwa lub posiłki i inne zajęcia dodatkowe przebiegają nierzadko w samotności i milczeniu, które ma ułatwiać nawiązanie szczególnego kontaktu z Bogiem oraz życie w zgodzie z samym sobą. Inne zgromadzenia preferują z kolei życie niemalże rodzinne, w otoczeniu wspólnoty, darzącej się szacunkiem i miłością.

Zależnie od rodzaju zakonu, w klasztorze przebywać może kilkanaście lub zaledwie kilka osób. Mniejsze zgromadzenia, przyjmujące maksymalnie około 20 zakonnic stawiają sobie za cel przede wszystkim utworzenie mocnych więzi pomiędzy siostrami i kandydatkami. Oprócz wspólnych modlitw i posiłków zakonnice spędzają także czas w samotności, pogrążone w kontemplacji i rozmyślaniach.

W klasztorach i zgromadzeniach zakonnych nie brakuje też wspólnego świętowania, obchodzenia uroczystości liturgicznych oraz codziennego budowania przyjacielskich relacji, opartych na szacunku, miłości i zrozumieniu. Co więcej, siostry zakonne często pracują również na rzecz całej wspólnoty jak i osób potrzebujących – bezdomnych, dzieci czy osób z kryminalną przeszłością.

Standardowy plan dnia w większości zakonów żeńskich rozpoczyna się od porannej modlitwy, czyli tak zwanej jutrzni, która odbywa się zazwyczaj około 6 rano. Po jutrzni zakonnice przez kilkanaście minut modlą się w ciszy i samotności oraz uczestniczą w tercji (specjalnej modlitwie odmawianej w ciągu dnia). Poranna msza święta odbywa się w klasztorach zazwyczaj około 7:00 rano, zaś po niej następuje wspólne śniadanie.

Po śniadaniu w większości polskich zgromadzeń zaczyna się dzień pracy. Poprzedza go modlitwa – sexta, po której zwykle jada się obiad. Po obiedzie zakonnice mają dla siebie czas wolny oraz tak zwaną rekreację, czyli wspólne rozmowy podczas określonej pracy. Po południu odbywa się często czytanie i przemyślenia w samotności, zaś później zakonnice modlą się wspólnie podczas nony.

Następnie siostry wracają do pracy, by wieczorem spotkać się na nieszporach, pogrążyć w cichej modlitwie i wspólnie spożyć kolację. Do czasu spoczynku, czyli godziny 20-21 zakonnice mają też nieco czasu wolnego oraz uczestniczą w komplecie oraz godzinie czytań.